Bezoek (deel 1)

Afgelopen 2 weken waren erg hectisch hier, maar heel speciaal! Mn pappie en mammie kwamen een dag eerder dan gepland en toeval wilde dat Marjoleins moeder in hetzelfde vliegtuig zat.
Donderdagmiddag kwamen ze aan in Istanbul. Ik zat ondertussen ongeduldig te wachten op mn werk, wilde mn ouders graag weer zien, maar moest wachten tot ik vrij was, om 18.00u. Stipt 18.00u vertrok ik richting Sirkeci, de wijk waarin het hotel (Ersu) van mn ouders staat.
Het was super om ze weer te zien en te knuffelen, meteen hele verhalen uitgewisseld en ze hadden pakken met sroopwafels, een aantal NL’se magazines en nog wat kleding voor me meegenomen, erg fijn en lekker! :P Slurp!
Donderdag hebben we alleen wat samen gegeten en vooral van elkaars aanwezigheid genoten, lekker zitten kletsen. Vrijdag moest ik weer gewoon de hele dag werken en weer heb ik de dag ongeduldig uitgezeten en om 18u gehaast naar mn ouders. We hadden vis op de Galatabrug gegeten, prachtig uitzicht erbij tussen de draadjes van de hengels van vissers die boven op de Galatabrug staan te vissen doorkijkend met af en toe een visser die beet heeft en zn hengel ophaalt. (krijg je dr al een beetje een beeld bij? ;)) Niet? Ik zou zeggen check foto’s!
Na het eten zijn we naar mijn wijk, Sisli, gegaan om mijn huisje/appartementje te bewonderen en om te zien wat nou precies (ook qua wijk) mijn leefgebied hier in Istanbul is. Ik heb ze een rondleiding door het appartement gegeven en daarna zijn we op de metro gestapt, mijn ouders terug naar het hotel en ik richting Renee, Rolf, Jeffrey en Mark, die op de Galatabrug bij On Nummera zaten, een cafeetje waar je lekker chill kunt zitten, biertje, waterpijpje erbij in van die gekleurde poeven en genieten maar! Reneetje kijk je in het vervolg uit met het aantikken van bier ;) hahaha!!!

Zaterdag 9 juni
Gefeliciteerd Margriet!
Zaterdag zijn we (Paps, mams, moeder van Marjolein, Marjolein, Rolf, Jeffrey en Mark, Renee kon helaas niet mee, ze moest s´ochtends werken) met een bootreis de Bosphorus opgevaren richting de Zwarte zee. Ergens vlak bij de Zwarte zee aan de Aziatiche kant, een van de laatste stops. We zagen een fort op een berg liggen en we dachten ‘het is nog vroeg en de boot keert zo om, laten we van de boot afgaan en morgen opzoeken wat voor fort dat nou precies was’ :P Dus zo gezegd zo gedaan!
Prachtige uitzichten over hoe de Bosphorus samenkomt met de Zwarte zee. Offff ya çok güzel! Daar hebben we een paar uurtjes van genoten en daarna zijn we weer naar beneden gelopen (de ouders namen de taxi) en hebben we nog een drankje en een etentje gedaan in het dorpje.

Zondag 10 juni
Omdat het gister zo gezellig was met de hele groep zijn we vandaag er weer op uit gegaan, dit keer ging Reneetje ook weer gezellig mee :D
Vandaag zijn we naar Eyüp gegaan, ja ik weet het fijne er ook even niet meer van, maar daar stond een bekende moskee en begraafplaatsen. In Eyüp aangekomen liepen er honderden kleine prinsjes rond. In Turkije is het de gewoonte om jongentjes als ze besneden worden aan te kleden als een klein prinsje, inclusief scepter. Heel trots op hun pakje en ze staan midden in de aandacht, een dag als een prins… ach ja waarschijnlijk weten ze nog niet wat ze later op de dag te wachten staat… arme jongetjes :P
Daar hebben we een tijdje rondgelopen, om de moskee heen en langs de begraafplaatsen. Daarna zijn we naar het Pierre Lotti café gegaan. Pierre Lotti was een bekende Franse dichter die helemaal tot over zn oren verliefd was geworden op een getrouwde (geloof ik) Turkse vrouw en bij dat café zochten ze elkaar dan op en zaten ze te praten en van het uitzicht te genieten, want dat is er zeker ontzettend mooi!! Het is wel even een klim door een grote begraafplaats, maar bovenaan is echt een super uitzicht! Dus zeker de moeite waard!
Hier hebben we bijna de hele middag gezetten, lekker frisje gedronken, cappucinotje, nog een frisje, nog een cappucino en zo ging het nog even door en wat gegeten. En vooral zitten kletsen en luisteren…. :) Leuke groep zijn wij! :D

Maandag en dinsdag waren voor mij weer gewone werkdagen, dus niet veel gedaan. s’Avonds wel weer met paps en mams wezen eten.
Woensdag daarentegen hoefde ik maar een halve dag te werken, Miek en Char zouden vandaag aankomen in Istanbul en s’middags had ik met mn ouders afgesproken bij de metro. Ik keek op de klok bij mn werk en ik dacht nog laat ik over 5 min naar beneden lopen. Een minuut later gaat de deur ineens open… staan mn ouders in de deuropening!!! Hadden het zelf al gevonden :D Heb ze even een rondleiding gegeven bij Netwise en daarna zijn we op de metro en bus gestapt naar Maslak, Ultimo. Ik kwam binnen en was meteen mn ouders kwijt, mn oude collega’s waren allemaal hele erg blij me weer te zien en ik natuurlijk ook super blij om ze weer te zien en aan mn ouders voor te stellen :D Ik moest op de foto hier en daar en nog een keer :P
Toen ik eindelijk iedereen hallo heb kunnen zeggen, heb ik mn ouders een rondleiding gegeven door Ultimo, ook de toiletten even geshowed ;) (dat waren die speciale!) en een tijdje met Ellen zitten praten. Toen kreeg ik een sms van Miek en Char, ze hadden een bingo reis genomen naar Istanbul (met Corendon, zo even anti-reclame maken). Dan weet je van te voren niet in welk hotel je terecht komt, maar daarentegen betaal je wel een smak minder geld. Maar goed ik kreeg dus een smsje van Miek en Char… ze zaten in AKSARAY :| ….. (stilte, met een hartverzakking! Echt was me dood geschrokken)… AKSARAY!!! Halleluja!! Wie heeft dat bedacht?!! Wie heeft überhaupt bedacht om een hotel in Aksaray te plaatsen, een toeristische dan… In Aksaray is alles wat buitenlands rondloopt, hoer… en zo denken de mensen daar ook. Echt een van de grootste achterbuurtwijken van Istanbul… een van de eerste dingen die ik hoorde toen ik hier kwam was: “Stap nooit bij de tramhalte ‘Aksaray’ uit” Vandaar dat ik me dus doodschrok. Ik dacht al ‘nou dat wordt hem dus mooi niet he! Ze slapen maar mooi bij mij’ (later is toch maar besloten gewoon steeds een taxi te nemen).
Ok even weer terug naar Ultimo. Daarna hebben we nog een rondleiding door het advocaten kantoor van Ayse Yarsuvat (mijn baas en zij heeft mn stage helemaal geregeld), Yarsuvat and Yarsuvat, het grootste en meest bekende advocaten kantoor van Turkije en omstreken (ze doen ook aan internationale zaken).
Daarna als een speer naar Miek en Char geracet, want die had ik natuurlijk ook al een tijdje niet meer gezien en kon niet wachten om ze hier rond te leiden.
Ik kwam ze tegen in de wijk Sultanahmet (waar uiteraard de Sultan Ahmet staat en de Aya Sophia), ze waren aan het shoppen :) Ahhh lekker geknuffeld!
s’Avonds wat gegeten op de Galatabrug onder de hengelede vissers :) En ik had met Marjolein, Rolf, Jeffrey en Mark afgesproken om bij mij te komen indrinken en dan daarna de stad in te gaan. Renee moest werken de volgende dag dus die kon helaas niet mee. Frank zat ook thuis dus hij is ook met ons mee uit gegaan, uiteraard naar onze stamclub Çeniralti (betekent: onder de (…geen idee welke) boom, in het midden van de club staat een hele grote boom, waar ze gewoon omheen gebouwd hebben). Voor het eerst was het erg rustig in Çeniralti, kwam natuurlijk omdat het een woensdag/werkdag was. Maar het was echt ontzettend gezellig met de hele groep!! Heerlijk staan dansen en springen en maf lopen doen! SUPER avond!

Donderdag 14 juni
Omdat Ayse Yarsuvat helaas mijn ouders niet heeft kunnen ontmoeten, mochten we met zn allen haar boot (!!!!) lenen, inclusief kapitein Hakan. En de hele groep ging weer mee, Renee moest helaas werken en Marjoleins moeder was vrienden in een andere plaats aan het bezoeken. Het was stralend weer vandaag! Dus we hadden de bikini’s mee. Ahh heerlijke boot! We zijn weer helemaal richting de Zwarte zee gevaren en weer terug, maar helaas was dit de eerste keer dat we geen dolfijnen waren tegengekomen  He en dat net niet als er bezoek is… Potverdrie, maar de rest was super!!!! Wat heb ik toch een heerlijke contacten hier :P Even een bootje (…!!!) lenen… haha! Super!
s’Avonds zijn Miek, Char en ik over Istiklal Caddesi gelopen en daar ergens wat gegeten en daarna zijn we naar de Galatabrug gegaan, naar On nummera. Daar zitten we vaak lekker te loungen met een biertje (of ander wel of niet alcoholisch drankje) en een waterpijp naar smaak. Dus zo ook vanavond Miek en Char mee geïntroduceerd. Helaas was dit alweer de laatste avond voor Jeffrey en Mark :( Potverdrie wat gaat de tijd snel! Niet te geloven!!

Rest volgt later.....